تبليغاتX
ZAN E IRANI
مطالب آزاد در مورد سیر تاریخی زن ایرانی و زنان جهان

به نام خداوند هستی بخش

دنباله دارها:

دنباله دارها درواقع سیاره هستند از ذرات پراکنده ی گاز ی شکل، بیشتر هیدروژن، امونیاک، متآن، کربن و نیتروژن تشکیل شده آند که در فضا در فاصله خیلی دور از خورشید قرار دارند که به واسطه ی سرمای زیاد حالت یخ زدگی دارند و مواد جامدی درون این غبار یا ذرات قرار گرفته است .

وقتی که این مواد در اثر نیروهای جاذبه ی ستارگآن دیگر یا سیاره مشتری در مدارهایی قرار می گیرند وبه خورشید نزدیک میشوند در اثر گرمای زیاد خورشید تبخیر شده و ذرات جامد آن به حالت نورآنی درمی ایند که جسم و دم دنباله دارها را درست میکنند و ما از زمین می توآنیم درخشش آنها را ببینیم و هرکدام از اینها در مدت زمآن معینی دوباره به نزدیکی خورشید می رسند و درمدار بیضی شکل حرکت میکنند و هربار که به خورشید نزدیک می شودند مقداری از موادتشکیل دهنده خودرا ازدست میدهند و کوچکتر وکم نورتر می شوندتا جایی که کاملا نا پدید شده و از بین می روند و بقایای ستاره یا سیاره ی دنباله دار با برخورد با جو زمین بارش شهابی یا شهاب سنگها را تولید میکنند . شهاب سنگها ذرات غبار بسیار کوچکی هستند که از نوک مداد کوچکتر و در برخورد با زمین آنقدر گرم میشوند که به شکل خط نورآنی در می ایند و گاهی اوقات ذرات و اجرام بزرگی البته به ندرت در آنها وجود دارد که کاملا ذوب نشده و به سطح زمین برخورد میکنند .

 

ستاره های دنباله دار جزو منظومه شمسی هستند.

 

تمام سیارات دریک مدار بیضی شکل به دور خورشید می گردند که طول این بیضی متفاوت است . در مورد ستاره دنباله دار ثابت شده است که مدارشآن بیضی های بسیار کشیده ای است که به شکل یک خط دیده میشود که دور زدن از یک سر آن و رسید ن به جای اول آن ممکن است سالها یا میلیونها سال طول بکشد .مدار بعضی از دنباله دارها از نوع سهمی میباشد که سهمی یک بیضی بسیار بسیار کشیده است که یک سر آن بسته است و سر دیگر آن باز میباشد . و مدار بعضی از دنباله دارها به شکل هذلولی می باشد که این گونه ستاره های دنباله دار یک باردیده میشود.

در زمآنهای قدیم افسآنه هایی بوده است که اگر این ستاره های دنباله دار در اسمآن دیده میشود مصیبت  بلا زلزله یا مرگ آنسآنهای بزرگ روی میدهد که البته .................................

مشهورترین و پرنورترین ستاره دنباله دار ستاره ی هالی می باشد که هر 76 سال یکبار ظاهر میشود و کاشف آن دآنشمند آنگلیسی به نام ادموند هالی بود که در سنت هلن جزیره ای درجنوب اقیآنوس اطلس به رصد ستارگآن نیمکره جنوبی مشغول بود و بعد از بازگشت به وطن از دوستآن نزدیک اسحاق نیوتن شد و در سال 1682 ستاره ی دنباله دار را در اسمآن رصد کرد و با مطالعه و تحقیقات و نوشته های دآنشمندآن پیشین و کنترل مدار حرکت ستاره متوجه شد این ستاره هر 76 سال یکبار در اسمآن دیده شده است . سالهای 1607 _1523_1456 میلادی در همآن نقطه ای از اسمآن و در همآن مدار دیده شده است .

و به افتخار این دآنشمند بزرگ نام این ستاره را ستاره ی دنباله دار هالی نام گذاری کردند. که بعدها ستاره های دنباله دار دیگری کشف شد که مدارشآن کوتاهتر بود و 3/3 سال یا 8/7 سال یکبار دیده میشوند مثل ستاره ی کوهِک ،بِیلا و اِنکه

 کشف قانون جاذبه  نیوتن (که هر جسم در عالم ماده دارای نیرویی است که بر اجسام اطرافش  وارد میکند و هرچه جسم بزرگتر باشد و مقدار ماده تشکیل دهنده آن هم بیشتر باشد نیروی بیشتری بر اجرام اطرافش وارد میکند .)به دانشمندان در کشف و درک ستاره ی دنباله دار کمک بسیاری کرد.

نکته جالب توجه که به کمک قآنون جاذبه نیوتن کشف شد این بود که دنباله دارها بر خلاف ظاهر نورآنی اشآن و دنباله درخشآن خود که میلیونها کیلومتر طول دارد از جرم بسیار کمی برخوردارند که به هنگام گذشتن ازکنار مشتری که سیاره بزرگی می باشد تحت تاثیر نیروی جاذبه قرار می گیرند و آنحراف مسیر داده و جهت مدارشآن تغییر میکند که مشتری نمونه ای از سیارات هست که بر دنباله دارها تاثیر میگذارد .  

منابع:

کتاب دنباله دارها نوشته ایزاک اسیموف ترجمه محمد شریف زاده ، چاپ هشتم 1374

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 19:13  توسط م مهدوی   | 

به نام خداوند بخشنده مهربان

وضعیت زنان در هندوستان:

طبق قانون اساسی هند زنان ومردان برابرند اما این قوانین بیشتر درشهرها اجرا می شود حتی در بین زنان شهر نشین نیز قاعده ازدواج طبق برنامه ریزی قبلی است یعنی والدین دختر و پسر برای ازدواج انها تصمیم می گیرند.

سنت پرده که زنان حق ندارند در مکانهای عمومی ظاهر شوند مگر اینکه سر تا پایشان و حتی صورت خود را پوشانده باشند بجز خانواده های مسلمان، در جای دیگر اعما ل نمی شود . عروسی دوران کودکی غیر قانونی است سنت ساتی که طبق آن زن بیوه باید خود را روی تل هیزمی می انداخت که جسد شوهرش برآن سوزانده می شد ، از بین رفته است.

 اما هنوز هم در هندوستان تا رسید ن به برابری زن و مرد فاصله زیادی دارد. یکی ازآزاردهنده ترین ظلمهایی که به زنان هندی امروز می شود ، پدیده سوزاندن عروس و قتل برسر جهیزیه است .

جهیزیه مقداری پول یا جواهر است که خانواده عروس به داماد می پردازند و با وجودی که در خواست جهیزیه امروزه خلاف قانون است ، هنوز هم در ازدواج های سنتی از پیش تنظیم شده پرداخت می شود . مشکل هنکامی شروع می شود که پرداخت جهیزیه متوقف شود یا زن فرزند پسری به دنیا نیاورد . صاحبنظران معتقدند که فقط در دهلی سالانه بیش از هزار عروس جوان سوزانده میشود که یا به دلیل خودکشی ناشی از عدم توانایی تحمل سوء استفاده ی جسمی و روانی از انها توسط شوهر  و خانواده او یا به صورت قتل تو سط مادر شوهر یا سایر افراد خانواده شوهر است که طوری صحنه سازی میشودکه به سوختگی تصادفی شبیه باشد .گروههای حمایت از زنان و کلا و گروههای دیگری تلاش میکنند که تحقیقات در موارد بیشتری انجام شود و قوانین سخت تری علیه جهیزیه تصویب و اجرا گردد.

مادر ترزا :

مادر ترزا مشهورترین نماد جهانی همدردی و دلسوزی بود که همیشه در حالی که لباس سفید ساری با حاشیه آبی که اونیفرم مبلغان خیریه بود به تن داشت با ظاهری ظریف و کلامی ارام دیده میشد . اگر چه او محبت خودرا نثار بسیاری از مناطقی که با مشکل مواجه بودند نمود بخش اعظم زندگی اش در محله های فقیر نشین کلکته یکی از فقیرترین مناطق سراسر جهان گذشت.

نام واقعی مادر ترزا اگنس گونکزا بوجاسکیو بود . او درسال 1910 در یوگوسلاوی متولد شد ودر 18 سالگی به منظور پیوستن به راهبه های کاتولیک به ایرلند رفت . در سال 1929 برای اموزش به کلکته اعزام شد و در انجا زندگی اش را صرف کمک به فقرا نمود.درسال 1950 سازمان بین المللی مبلغان خیریه را بنیان نهاد .شهامت و کاری که او برای افراد فقیر جهان انجام میداد ، سبب شد تا بسیاری از رهبران بزرگ جهان برایش احترامی خاص قائل شوند و بیش از پنجاه جایزه بین المللی از جمله جایزه صلح نوبل را در سال1979 نصیب مادر ترزا کرد.

زاغه های فقیر نشین باقی مانده اند ،اما زنی که به نام قدیسه ی زاغه نشینها نامیده میشد ، رفته است . مادر ترزا در پنجم سپتامبر1997 در 87 سالگی در گذشت.

یاد مادر ترزا به خاطر سختکوش اش در زمینه کمک به فقرا همیشه زنده خواهد ماند .مردم سراسر دنیا اورا دوست داشتند و تحسین می کردند.

 

منابع:برگرفته از کتاب هندوستان نوشته ویلیام گودوین ترجمه فاطمه شاداب

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 11:53  توسط م مهدوی   |