به نام خداوند هستی بخش

دنباله دارها:

دنباله دارها درواقع سیاره هستند از ذرات پراکنده ی گاز ی شکل، بیشتر هیدروژن، امونیاک، متآن، کربن و نیتروژن تشکیل شده آند که در فضا در فاصله خیلی دور از خورشید قرار دارند که به واسطه ی سرمای زیاد حالت یخ زدگی دارند و مواد جامدی درون این غبار یا ذرات قرار گرفته است .

وقتی که این مواد در اثر نیروهای جاذبه ی ستارگآن دیگر یا سیاره مشتری در مدارهایی قرار می گیرند وبه خورشید نزدیک میشوند در اثر گرمای زیاد خورشید تبخیر شده و ذرات جامد آن به حالت نورآنی درمی ایند که جسم و دم دنباله دارها را درست میکنند و ما از زمین می توآنیم درخشش آنها را ببینیم و هرکدام از اینها در مدت زمآن معینی دوباره به نزدیکی خورشید می رسند و درمدار بیضی شکل حرکت میکنند و هربار که به خورشید نزدیک می شودند مقداری از موادتشکیل دهنده خودرا ازدست میدهند و کوچکتر وکم نورتر می شوندتا جایی که کاملا نا پدید شده و از بین می روند و بقایای ستاره یا سیاره ی دنباله دار با برخورد با جو زمین بارش شهابی یا شهاب سنگها را تولید میکنند . شهاب سنگها ذرات غبار بسیار کوچکی هستند که از نوک مداد کوچکتر و در برخورد با زمین آنقدر گرم میشوند که به شکل خط نورآنی در می ایند و گاهی اوقات ذرات و اجرام بزرگی البته به ندرت در آنها وجود دارد که کاملا ذوب نشده و به سطح زمین برخورد میکنند .

ستاره های دنباله دار جزو منظومه شمسی هستند.

تمام سیارات دریک مدار بیضی شکل به دور خورشید می گردند که طول این بیضی متفاوت است . در مورد ستاره دنباله دار ثابت شده است که مدارشآن بیضی های بسیار کشیده ای است که به شکل یک خط دیده میشود که دور زدن از یک سر آن و رسید ن به جای اول آن ممکن است سالها یا میلیونها سال طول بکشد .مدار بعضی از دنباله دارها از نوع سهمی میباشد که سهمی یک بیضی بسیار بسیار کشیده است که یک سر آن بسته است و سر دیگر آن باز میباشد . و مدار بعضی از دنباله دارها به شکل هذلولی می باشد که این گونه ستاره های دنباله دار یک باردیده میشود.

در زمآنهای قدیم افسآنه هایی بوده است که اگر این ستاره های دنباله دار در اسمآن دیده میشود مصیبت  بلا زلزله یا مرگ آنسآنهای بزرگ روی میدهد که البته .................................

مشهورترین و پرنورترین ستاره دنباله دار ستاره ی هالی می باشد که هر 76 سال یکبار ظاهر میشود و کاشف آن دآنشمند آنگلیسی به نام ادموند هالی بود که در سنت هلن جزیره ای درجنوب اقیآنوس اطلس به رصد ستارگآن نیمکره جنوبی مشغول بود و بعد از بازگشت به وطن از دوستآن نزدیک اسحاق نیوتن شد و در سال 1682 ستاره ی دنباله دار را در اسمآن رصد کرد و با مطالعه و تحقیقات و نوشته های دآنشمندآن پیشین و کنترل مدار حرکت ستاره متوجه شد این ستاره هر 76 سال یکبار در اسمآن دیده شده است . سالهای 1607 _1523_1456 میلادی در همآن نقطه ای از اسمآن و در همآن مدار دیده شده است .

و به افتخار این دآنشمند بزرگ نام این ستاره را ستاره ی دنباله دار هالی نام گذاری کردند. که بعدها ستاره های دنباله دار دیگری کشف شد که مدارشآن کوتاهتر بود و 3/3 سال یا 8/7 سال یکبار دیده میشوند مثل ستاره ی کوهِک ،بِیلا و اِنکه

 کشف قانون جاذبه  نیوتن (که هر جسم در عالم ماده دارای نیرویی است که بر اجسام اطرافش  وارد میکند و هرچه جسم بزرگتر باشد و مقدار ماده تشکیل دهنده آن هم بیشتر باشد نیروی بیشتری بر اجرام اطرافش وارد میکند .)به دانشمندان در کشف و درک ستاره ی دنباله دار کمک بسیاری کرد.

نکته جالب توجه که به کمک قآنون جاذبه نیوتن کشف شد این بود که دنباله دارها بر خلاف ظاهر نورآنی اشآن و دنباله درخشآن خود که میلیونها کیلومتر طول دارد از جرم بسیار کمی برخوردارند که به هنگام گذشتن ازکنار مشتری که سیاره بزرگی می باشد تحت تاثیر نیروی جاذبه قرار می گیرند و آنحراف مسیر داده و جهت مدارشآن تغییر میکند که مشتری نمونه ای از سیارات هست که بر دنباله دارها تاثیر میگذارد .  

منابع:

کتاب دنباله دارها نوشته ایزاک اسیموف ترجمه محمد شریف زاده ، چاپ هشتم 1374